Rola białek z rodziny inhibitora apoptozy (IAP) w chorobach rozrostowych układu krwiotwórczego

Olga Grzybowska-Izydorczyk 1, Piotr Smolewski 1
1 - Katedra i Klinika Hematologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi
Postepy Hig Med Dosw
2008; 62 55-63
ICID: 815999
Article type: Review article
 
 
Zaburzenie równowagi pomiędzy proliferacją komórek a ich podatnością na apoptozę, czyli programowaną śmierć, odgrywa prawdopodobnie główną rolę w rozwoju wielu nowotworów krwi. Przykładem takiej choroby może być przewlekła białaczka limfocytowa (chronic lymphocytic leukemia – CLL), najczęstszy w Europie i Ameryce Północnej typ białaczki. W chorobie tej zmienione nowotworowo limfocyty charakteryzuje niski indeks proliferacji, czego następstwem jest ich stopniowa kumulacja w szpiku oraz w obwodowym układzie chłonnym. Wydaje się jednak, że głównym defektem leżącym u podstaw patogenetycznych CLL są zaburzenia mechanizmów regulacyjnych apoptozy, wiodące do jej zahamowania i powstania klonu białaczkowego. Głównym etapem apoptozy jest aktywacja kaspaz, enzymów z grupy proteaz serynowych. Jednym z ważnych ogniw regulacji tego zjawiska jest rodzina białek inhibitorowych apoptozy, IAP (inhibitor of apoptosis protein). Wykazano, że białka te mają zdolność hamowania apoptozy, zarówno na drodze receptorowej jak i mitochondrialnej. Do rodziny IAP należą białka: XIAP, cIAP1, cIAP2, NAIP, liwina i surwiwina.
Ze względu na ważną rolę w mechanizmach regulujących proces apoptozy rodzina białek IAP stanowi atrakcyjny cel badań nad ich potencjalnym znaczeniem prognostycznym oraz rozwojem nowych strategii terapeutycznych w chorobach nowotworowych krwi. Nadekspresję białek z rodziny IAP wykazano w wielu chorobach nowotworowych układu krwiotwórczego, w tym ostrych białaczkach, zespołach mielodysplastycznych, przewlekłej białaczce szpikowej oraz chorobach rozrostowych układu chłonnego, tj. przewlekłej białaczce limfocytowej czy chłoniaku o wysokim stopniu złośliwości. Wielu autorów wykazało znamienną korelację pomiędzy wysokim poziomem IAP, a zwłaszcza XIAP i surwiwiny, a progresją nowotworu. Wydaje się także prawdopodobne, że nadekspresja XIAP w ostrej białaczce szpikowej czy surwiwiny w ostrej białaczce limfoblastycznej i chłoniaku rozlanym z dużych komórek B okaże się nowym, niekorzystnym czynnikiem prognostycznym. Ekspresja i znaczenie innych białek z rodziny IAP jest obecnie przedmiotem intensywnych badań. W pracy dokonano przeglądu aktualnego stanu wiedzy na temat białek IAP w chorobach nowotworowych układu krwiotwórczego.
PMID 18283236 - kliknij tu by zobaczyć artykuł w bazie danych PubMed
  PEŁNY TEKST STATS

Poleć artykuł

Nazwisko i Imię:
E-mail:
From:
Język:


Artykuły powiązane in IndexCopernicus™
     Smac/DIABLO [0 powiązanych rekordów]
     survivin [33 powiązanych rekordów]
     XIAP [2 powiązanych rekordów]
     cIAP2 [0 powiązanych rekordów]
     cIAP1 [0 powiązanych rekordów]
     inhibitors of apoptosis [0 powiązanych rekordów]
     Apoptosis [2607 powiązanych rekordów]
     Hematological malignancies [18 powiązanych rekordów]