Mechanizmy przerzutowania i molekularne markery progresji nowotworów złośliwych. I. Rak jelita grubego

Maciej S. Wideł 1, Maria Wideł 2
1 - Klinika Chirurgii Onkologicznej Centrum Onkologii-Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie Oddział w Gliwicach
2 - Zakład Radiobiologii Doświadczalnej i Klinicznej Centrum Onkologii-Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie Oddział w Gliwicach
Postepy Hig Med Dosw
2006; 60 453-470
ICID: 455688
Article type: Review article
 
 
Zdolność komórek nowotworowych do rozsiewu z pierwotnego ogniska do węzłów chłonnych, oraz do najbliższych i odległych tkanek i narządów jest nieodłączną cechą nowotworów złośliwych i jest ona główną przyczyną niepowodzeń w leczeniu wielu typów nowotworów. Proces powstawania przerzutów jest kaskadą zjawisk obejmujących proteolizę, ruchliwość i migrację komórek, proliferację i neoangiogenezę. W pierwszym etapie komórki uwolnione z pierwotnego nowotworu muszą wniknąć do naczyń chłonnych i/lub krwionośnych, drogą których następuje rozsiew. Krążące komórki mogą następnie migrować przez ściany naczyń do otaczających tkanek, gdzie osiedlają się, proliferują, indukują angiogenezę, tworząc ogniska przerzutowe. W procesie “intra- i ekstrawazacji” niezbędna jest aktywacja enzymów proteolitycznych zdolnych do degradacji macierzy pozakomórkowej, otaczającej warstwę śródbłonka naczyń, czy też budującą błonę podstawną tkanki nabłonkowej różnych narządów. Na tym etapie niezbędna jest akty-
wacja enzymów proteolitycznych, takich jak proteinazy systemu plazminy, proteinazy serynowe oraz metaloproteinazy macierzowe. Jednocześnie następują zmiany ekspresji wielu glikoprotein i czynników odpowiedzialnych za adhezję komórek, takich jak integryny powierzchniowe i za
międzykomórkową komunikację, np. kadheryny. Z neoangiogenezą związana jest natomiast ekspresja markerów tego procesu, m.in. czynnika wzrostu śródbłonka naczyń (VEGF), endogliny (CD105), transbłonowej glikoproteiny, która jest receptorem transformującego czynnika wzrostu, TGF-b, oraz neuropiliny (NRP), koreceptora dla VEGF. Konwencjonalnie, prognozowanie przebiegu choroby nowotworowej i leczenia opiera się głównie na dokładnym określeniu stopnia zaawansowania klinicznego. Zrozumienie komórkowych
procesów odpowiedzialnych za rozsiew nowotworów i poznanie molekularnych markerów inwazyjności może być użyteczne nie tylko do udoskonalania diagnostyki i prognozowania przebiegu choroby, ale także do opracowania leków “celowanych”, skierowanych wybiórczo w stosunku do
czynników odpowiedzialnych za inwazyjność nowotworów, oraz do opracowania nowych schematów terapeutycznych, pozwalających na zastosowanie takich leków. W niniejszym przeglądzie autorzy skoncentrowali się głównie na jednym typie nowotworu, raku jelita grubego, w którym
przerzuty odległe, przede wszystkim do wątroby są główną przyczyną niepowodzeń, mimo chirurgicznego wyleczenia zmiany pierwotnej.
PMID 17013365 - kliknij tu by zobaczyć artykuł w bazie danych PubMed
  PEŁNY TEKST STATS

Poleć artykuł

Nazwisko i Imię:
E-mail:
From:
Język:


Artykuły powiązane in IndexCopernicus™
     colorectal cancer [256 powiązanych rekordów]
     markers of tumor invasiveness [0 powiązanych rekordów]
     angiogenesis [229 powiązanych rekordów]
     proteolytic activity [8 powiązanych rekordów]
     adhesion and migration of cells [0 powiązanych rekordów]
     metastasizing of tumors [0 powiązanych rekordów]