Mechanizm niewrażliwości na glukokortykosteroidy w stwardnieniu rozsianym

Beata Rzążewska-Mąkosa 1
1 - Katedra i Klinika Neurologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi
Postepy Hig Med Dosw
2005; 59 457-463
ICID: 428793
Article type: Review article
 
 
Glukokortykosteroidy (GS) wprowadzono do leczenia stwardnienia rozsianego (SM) i innych chorób autoimmunologicznych ze względu na silne właściwości przeciwzapalne i immunosupresyjne. W stwardnieniu rozsianym GS stosuje się przede wszystkim do zwalczania rzutów choroby.
Większość chorych wykazuje dobrą odpowiedź na GS. Spotyka się jednak osoby, które są niewrażliwe na ich działanie, co stanowi znaczny problem kliniczny. W SM zjawisko niewrażliwości na GS nie zostało dotychczas wyczerpująco opracowane. W początkowym okresie choroby pacjentów niewrażliwych na GS jest poniżej 5%. Określa się ich jako pierwotnie niewrażliwych na GS. Istnieje też grupa chorych, u której pomimo początkowo dobrej odpowiedzi terapeutycznej, kolejne zastosowanie GS nie przynosi korzyści. Ta grupa jest liczniejsza i takich chorych może być nawet do 30%. Mechanizm niewrażliwości pierwotnej ma podłoże genetyczne i jest zwią-
zany z mutacją w obrębie genu receptora GS (GR). Bardziej zróżnicowane są mechanizmy niewrażliwości wtórnej. Znany jest tylko jeden GR, ale występuje on w trzech izoformach: GR alfa, GR beta i GR gamma. Prawidłową izoformą receptora jest GR alfa i tylko on zapewnia indukcję czynników przeciwzapalnych. Izoformy beta i gamma wiążą GS, ale nie aktywują transkrypcji zależnej od GS. Izoformy te powstają częściej w komórkach znajdujących się w ogniskach zapalnych. Mechanizm niewrażliwości wtórnej jest związany także z indukowanymi zaburzeniami immunologicznymi, w tym przede wszystkim zależy od zwiększonego wytwarzania interleukiny IL-2, IL-4 i IL-13. Mechanizm ten tłumaczy się tym, iż interleukiny indukują powstawanie czynnika transkrypcyjnego AP-1, który konkuruje z kompleksem GS/GR o miejsca wiązania na DNA. Ponadto IL-2 opóźnia przemieszczanie się kompleksu do jądra komórkowego. W ocenie niewrażliwości na GS należy uwzględnić czynniki dodatkowe, w tym m.in. wiarygodność stosowania leku przez chorych.
PMID 16177666 - kliknij tu by zobaczyć artykuł w bazie danych PubMed
  PEŁNY TEKST STATS

Poleć artykuł

Nazwisko i Imię:
E-mail:
From:
Język:


Artykuły powiązane in IndexCopernicus™
     Anti-Inflammatory Agents - pharmacology [297 powiązanych rekordów]
     Anti-Inflammatory Agents - therapeutic use [709 powiązanych rekordów]
     Drug Resistance - genetics [103 powiązanych rekordów]
     Glucocorticoids - pharmacology [285 powiązanych rekordów]
     Glucocorticoids - therapeutic use [372 powiązanych rekordów]
     Humans [273530 powiązanych rekordów]
     Immunosuppressive Agents - pharmacology [340 powiązanych rekordów]
     Immunosuppressive Agents - therapeutic use [831 powiązanych rekordów]
     Multiple Sclerosis - drug therapy [176 powiązanych rekordów]
     Multiple Sclerosis - immunology [222 powiązanych rekordów]
     Receptors, Glucocorticoid - metabolism [77 powiązanych rekordów]