Aktynomycyna D i mechanizmy jej działania

Marcin Koba 1, Jerzy Konopa 2
1 - Katedra i Zakład Chemii Leków Wydziału Farmaceutycznego Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu
2 - Katedra Technologii Leków i Biochemii Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej
Postepy Hig Med Dosw
2005; 59 290-298
ICID: 16586
 
  Katedra i Zakład Chemii Leków Wydziału Farmaceutycznego Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu
Katedra Technologii Leków i Biochemii Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej

Aktynomycyna D jest znanym antybiotykiem z grupy aktynomycyn, wykazującym dużą aktywność przeciwbakteryjną i przeciwnowotworową. W 1954 r. została wprowadzona do leczenia klinicznego jako lek przeciwnowotworowy, okazała się efektywnym chemioterapeutykiem w le-
czeniu wielu rodzajów nowotworów. Stosowana jest również szeroko jako użyteczne narzędzie w biochemii i biologii molekularnej. Do tej pory – według internetowej bazy bibliograficznej MEDLINE – ukazało się ponad 3300 publikacji dotyczących aktynomycyn, głównie aktynomycyny D, a niniejsza praca jest przeglądem informacji dotyczących poglądów na temat mechanizmów działania tego związku. W literaturze zaproponowano kilka mechanizmów działania aktynomycyny D odpowiedzialnych za jej dużą aktywność cytotoksyczną i przeciwnowotworową, związanych z funkcjonowaniem DNA i prowadzących do zahamowania syntezy RNA, a w konsekwencji do zablokowania syntezy białek. Dwa główne proponowane mechanizmy działania aktynomycyny D to interkalacja związku do DNA: pierścień fenoksazonowy związku układa się między pary zasad w DNA o sekwencji GpC, a pierścienie laktonowe polipeptydów zajmują pozycję w małym rowku helisy DNA. Drugim mechanizmem jest blokowanie przez aktynomycynę
D kompleksów rozszczepialnych topoizomerazy I i II z DNA na zasadzie wnikania leku w strukturę DNA w miejscu przyłączania się topoizomerazy. Ponadto, powolna dysocjacja aktynomycyny D z kompleksów z DNA, jej fotodynamiczne działanie i tworzenie wolnych rodników, a także
inne działania biochemiczne aktynomycyny D mogą być, jak się sugeruje, ważnymi czynnikami decydującymi o aktywności biologicznej tego związku. W literaturze nie ma przekonywających dowodów, które jednoznacznie wskazywałyby na jeden z przedstawionych mechanizmów działania, jako główny mechanizm odpowiedzialny za aktywność biologiczną aktynomycyny D.
PMID 15995596 - kliknij tu by zobaczyć artykuł w bazie danych PubMed
  PEŁNY TEKST STATS

Poleć artykuł

Nazwisko i Imię:
E-mail:
From:
Język:


Artykuły powiązane in IndexCopernicus™
     Animals [94458 powiązanych rekordów]
     Antibiotics, Antineoplastic - metabolism [20 powiązanych rekordów]
     Antibiotics, Antineoplastic - pharmacology [141 powiązanych rekordów]
     DNA - metabolism [973 powiązanych rekordów]
     Dactinomycin - metabolism [6 powiązanych rekordów]
     Dactinomycin - pharmacology [113 powiązanych rekordów]
     Humans [273530 powiązanych rekordów]