Psylocybina – ogólnodostępny psychodysleptyk

Karolina Dydak 1, Mariola Śliwińska-Mossoń 2, Halina Milnerowicz 2
1 - Studenckie Koło Naukowe przy Katedrze i Zakładzie Biomedycznych Analiz Środowiskowych
2 - Katedra i Zakład Biomedycznych Analiz Środowiskowych, Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu
Postepy Hig Med Dosw
2015; 69 986-995
ICID: 1168057
Article type: Review article
 
 
Substancje pochodzenia roślinnego były wykorzystywane w celu wywołania halucynacji od bardzo dawna, zarówno przy obrzędach i rytuałach religijnych, jak i do uśmierzania bólu. Psylocybina i psylocyna naturalnie występują w grzybach rodzaju Psilocybe. Ze względu na ich psychodeliczne działanie i względną nieszkodliwość tych substancji oraz to, że nie wywołują uzależnienia fizycznego, psylocybina i psylocyna coraz częściej zastępują syntetyczne psychodysleptyki, takie jak dietyloamid kwasu D-lizergowego. Oba związki jako substancje psychoaktywne są substancjami nielegalnymi, jednak psylocybina, poza działaniem psychotropowym, wykazuje także działania korzystne, które z medycznego punktu widzenia, wskazują na możliwości wykorzystania jej w terapiach. Zatrucia psylocyną i jej pochodnymi są wciąż dużym problemem klinicznym i społecznym głównie w grupie młodych osób, dlatego też bardzo ważna jest szybka i wiarygodna ich identyfikacja. Tradycyjne sposoby, takie jak analiza morfologiczna, biochemiczna czy badania palinologiczne oraz sporologiczne, są mało skuteczne i często nie dają jednoznacznych wyników. Wiarygodność, szybkość i ekonomiczność analiz DNA powoduje, że metody genetyczne coraz częściej są wykorzystywane w celu określenia przynależności gatunkowej grzybów. Tymi metodami są techniki: RAPD (random amplification of polymorphic DN), AFLP (amplified fragment length polymorphism) i HRM (high resolution melting). Ponadto zaproponowano analizę regionów ITS1 oraz nLSU jako wiarygodną metodę mającą zastosowanie w systematyce molekularnej grzybów w sądownictwie. Współczesne metody identyfikacji psylocybiny i psylocyny w grzybach i w materiale biologicznym to: strefowa elektroforeza kapilarna, wysokosprawna chromatografia cieczowa, chromatografia gazowa i cieczowa sprzężona ze spektrometrią masową. Wymienione metody z powodzeniem służą do identyfikacji substancji psychoaktywnych zarówno w materiale z grzybów, jak również w próbkach krwi i moczu.
  PEŁNY TEKST STATS

Poleć artykuł

Nazwisko i Imię:
E-mail:
From:
Język:


Artykuły powiązane in IndexCopernicus™
     psylocybinan [0 powiązanych rekordów]
     psylocyna [1 powiązanych rekordów]
     psychodysleptyki [0 powiązanych rekordów]
     psychodeliki [0 powiązanych rekordów]
     psilocybin [2 powiązanych rekordów]
     Psilocin [5 powiązanych rekordów]
     psychodysleptics [0 powiązanych rekordów]
     psychedelics [1 powiązanych rekordów]