Od komórek prekursorowych do komórek przeprogramowanych: ewolucja kardiomioplastyki

Stanisław Szala 1, Sybilla Matuszczak 1, Justyna Czapla 1, Ewa Wiśniewska 2
1 - Centrum Badań Translacyjnych i Biologii Molekularnej Nowotworów, Centrum Onkologii-Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie, Oddział w Gliwicach
2 - Katedra i Oddział Kliniczny Kardiochirurgii i Transplantologii Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu
Postepy Hig Med Dosw
2014; 68 153-161
ICID: 1088354
Article type: Review article
 
 
Zawał mięśnia sercowego to ograniczona martwica tkanek spowodowana niedotlenieniem. Na skutek zawału ginie od 0,5 do 1 miliarda kardiomiocytów (CM), komórek mających zdolność spontanicznego skurczu. Ponieważ ludzkie serce ma ograniczoną zdolność do regeneracji, podejmowane są różne próby zwiększania liczby kardiomiocytów w pozawałowym sercu. Próby te polegają na transplantowaniu do mięśnia sercowego: 1) mioblastów szkieletowych i kardiomiocytów; 2) komórek progenitorowych/macierzystych teoretycznie mających zdolność do różnicowania się w kierunku kardiomiocytów; 3) komórek pluripotentnych: embrionalnych komórek macierzystych (ESC) i indukowanych komórek macierzystych (iPSC) różnicujących się do kardiomiocytów, a także na 4) przeprogramowaniu in situ fibroblastów do aktywnych kardiomiocytów czy 5) stymulacji proliferacji kardiomiocytów in situ za pomocą czynników farmakologicznych. Z tych pięciu propozycji teoretycznych na uwagę zasługują propozycje: druga, czwarta i piąta. Doświadczenia przedkliniczne i kliniczne wskazują na niewielką zdolność do różnicowania komórek progenitorowych (propozycja druga). Niemniej, pojawiające się podczas terapii efekty parakrynne wywoływane przez transplantowane komórki poprawiają funkcję uszkodzonego zawałem serca. Rozwiązaniem pozwalającym zwiększyć liczbę CM, jest tzw. zabieg przeprogramowania in situ fibroblastów do aktywnych kardiomiocytów (propozycja czwarta), a także stymulacja in situ proliferacji spoczynkowych kardiomiocytów (propozycja piąta). Wydaje się, że optymalnym rozwiązaniem terapeutycznym (zwiększającym frakcję wyrzutową lewej komory i zmniejszającym bliznę pozawałową) może się stać połączenie czynników stymulujących efekty parakrynne z przeprogramowaniem fibroblastów.
DOI: 10.5604/17322693.1088354
PMID 24491907 - kliknij tu by zobaczyć artykuł w bazie danych PubMed
  PEŁNY TEKST STATS

Poleć artykuł

Nazwisko i Imię:
E-mail:
From:
Język:


Artykuły powiązane in IndexCopernicus™
     Infarction [20 powiązanych rekordów]
     heart muscle regeneration [0 powiązanych rekordów]
     cardiomyocytes [15 powiązanych rekordów]
     transplanting progenitor cells [0 powiązanych rekordów]
     paracrine effects [0 powiązanych rekordów]
     fibroblast reprogramming [0 powiązanych rekordów]